Open brief aan de leden van MACE

Beste leden van MACE.

Op 16 april zijn jullie naar buiten gekomen met de plannen om ’s werelds grootste mestfabriek tussen de dorpen Landhorst en Venhorst te willen vestigen.

Jullie bestuur had er voor gekozen om reeds voor deze datum de aanvraag bij de gemeente St.Anthonis te deponeren en geheim gehouden besprekingen met de voormalige wethouder te voeren.

Voor deze overvalsstrategie is, volgens jullie voorzitter, bewust gekozen, omdat eerdere pogingen in de gemeente Gemert-Bakel telkens jammerlijk mislukten door de hevige protesten uit de samenleving.

Dat deze strategie niet werkt is jullie inmiddels wel duidelijk geworden, immers ook nu veroorzaken jullie een enorme onrust en weerstand in de dorpen Landhorst en Venhorst en wijde omgeving.

De reacties liegen er niet om en wat jullie blijkbaar niet beseffen is het feit dat door jullie plannen de weerstand tegen de intensieve veehouderij alleen maar groter en feller wordt.
Vele mensen vragen zich af hoe het mogelijk is dat een groep van 200 boeren, waarvan de meesten niet eens uit de gemeente St.Anthonis komen, alleen voor hun eigen economische belangen het leef- en woonklimaat van duizenden anderen durven aan te tasten. Daarbij komt ook nog eens de sociale ontwrichting die nu al in de dorpen wordt waargenomen en waarbij menigeen zich afvraagt of het nog ooit goed komt. Het heeft decennialang geduurd om deze mooie leefgemeenschappen op te bouwen en nu krijgt men het voor elkaar dit binnen één jaar af te breken.

Daarbij komt ook nog eens dat, behalve de grote gezondheidsrisico’s waar wij ons ernstig zorgen om maken, de waarde van onze woningen flink zal dalen. Alleen voor Landhorst praten we dan over een getaxeerd bedrag van tussen de 5½ en 11 miljoen euro!

Ook vragen wij ons af of jullie je wel realiseren hoeveel geld de samenleving aan jullie initiatief al kwijt is en nog zal zijn? Hoeveel geld is Gemert-Bakel al kwijt aan jullie mislukte pogingen en de juridische stappen die jullie tegen hen ondernemen?

In St.Anthonis hebben enkele ambtenaren er een dagtaak aan, alle vergader- en overleguren van het College van St.Anthonis en Boekel, alle uren van de Omgevingsdienst, het Waterschap en de Provincie. En zeker niet in de laatste plaats al het overleg in de klankbordgroep en de uren van het urgentieteam, de kosten van externe deskundigen,zoals de GGD en juristen. Het totale bedrag moet inmiddels al in de tonnen lopen en we zijn er nog lang niet. Het gaat om geld dat beter ergens anders aan besteed had kunnen worden, denk maar eens aan alle problemen in de zorg. Uiteindelijk komen al die kosten voor rekening van alle belastingbetalers. Het is een schande dat één groepje van 200 mensen de maatschappij op zoveel kosten jaagt, terwijl het (mest)probleem door jullie zelf veroorzaakt wordt.

In het kader van het Brabantberaad is afgesproken dat er een open dialoog moet zijn tussen de initiatiefnemers en de omwonenden. Deze dialoog had gevoerd moeten worden vóórdat er een aanvraag was ingediend. Dit is dus niet gebeurd. Jullie voorzitter heeft, bij herhaling, verkondigd dat MACE transparant wil zijn en alles in de dialoog wil bespreken. Mooie woorden die in de praktijk helaas niet worden waargemaakt, enkele voorbeelden:

  • Bij elke presentatie blijkt plotseling dat er wijzigingen in de geplande werkwijze van de fabriek zijn.
  • Er is namens MACE, buiten medeweten van de klankbordgroep om, een brief naar de staatssecretaris van Economische Zaken gestuurd. In deze brief wordt de waarheid geweld aan gedaan en worden mensen ongevraagd geciteerd.
  • Tot op heden(29-12) lukt het niet om een MER-beoordelingsnotitie in te dienen en wat er al wel is wordt niet gedeeld met de klankbordgroep.
  • Sinds de aanvraag is de website van MACE niet meer aangepast.
  • Er werd steeds beweerd dat de fabriek in België op dezelfde wijze werkt als dat wat men hier van plan is. Dit is niet juist.
  • Jullie voorzitter verkondigt in Boekel voor de gemeenteraadsleden dat het voor MACE heilig is dat de aanvoer van mest binnen 12 km plaatsvindt. Uit eerdere gegevens blijkt dat 1/5 deel van verder komt.
  • Eerst wordt gezegd dat er enkele tientallen vrachtwagens zwavelzuur per jaar nodig zijn. In Boekel wordt de raadsleden verteld dat het om 100.000 liter per week gaat.
  • Eerst wordt gezegd dat de aan- en afvoer alleen op werkdagen tussen 7.00 uur en 19.00 uur zal plaatsvinden. Vele vergaderingen later blijkt dat er ook ’s avonds, ’s nachts en op zaterdag getransporteerd wordt.
  • Sinds kort wordt er ook melding gemaakt van minstens één bassin van 1 ha groot. In de klankbordgroep is hier nooit melding van gemaakt.
  • Blijkbaar hebben jullie nog meer te verbergen, omdat de uitgebreide notulen van jullie vergaderingen “wegens een lek” niet meer naar alle leden worden verzonden.
  • Naar buiten toe wordt steeds de indruk gewekt alsof de locatie waar de fabriek moet komen reeds is aangekocht. Dit is dus niet waar. Op 4 nov.2014 is besloten de aankoop uit te stellen. Op 30 dec.2014 moet er gestemd worden over de aankoopcondities!

Deze, en nog andere, feiten wekken niet bepaald de indruk dat we met een open en transparante gesprekspartner te maken hebben. Het vertrouwen in MACE’s bedoelingen is daardoor omgeslagen naar argwaan en achterdocht, waardoor de dialoog ernstig gehinderd wordt.

Jullie coöperatie legt een enorme druk op plaatselijke-, provinciale- en landelijke politici en beleidsmakers om de huidige wet- en regelgeving alsmede de inspraakprocedures in jullie voordeel te versnellen, versoepelen of te verkorten. Wij vinden dat zeer verwerpelijk omdat deze regels, wetten en procedures democratisch tot stand zijn gekomen en nu juist zo zijn gemaakt om er voor te zorgen dat de belangen van iedereen in dit land meetellen bij de besluitvorming.

Zo langzamerhand begint het beeld te ontstaan dat we te maken hebben met een coöperatie die gewetenloos en egoïstisch handelt. Daardoor wordt het negatieve imago waar de hele sector mee kampt nog verder versterkt. Eigenlijk kunnen wij het ons niet voorstellen dat de individuele leden van MACE in het dagelijkse leven zo te werk gaan, sterker nog, we zien ook andere zienswijzen en handelen. Dat jullie als coöperatie, zonder oog en begrip te hebben voor de medemens en het milieu, alleen maar aan jullie eigen gewin schijnen te denken, lijkt ons onwaarschijnlijk.

Het zou jullie sieren en van een werkelijke blijk van begrip en goede wil tonen, als jullie de woorden van jullie voorzitter omzetten in daden, namelijk : “We horen thuis op een industrieterrein.”